Makaleler

Okurlara ve Yazarlara Adanmıştır!

Anasayfa

Sağlık

Ruh Sağlığı

Gidelim Burdan

Yazar: nazo | Tarih: 22.09.2008 | Gösterim: 77

Gidelim artık , herkesten uzağa. Kilometrelerce uzağa. Hiç kimsenin olmayacağı, bir hiç olacağımız yere.

Kimse bana git demesin ya da kal . Müdahaleler daha çok canımı yakacak, daha çok acıya tahammül etmek zorunda kalacağım. Zulüm gelecek bunlar bana, ilgi değil. Daha çok parçalayacak beni, yalnızlığım artacak üstüne belki.

Evet gitmeliyim , bu yolda yürünmüyor. Artık yastığım da ıslanmayacak ne güzel, dudaklarımı kemirmeyeceğim , avuç içim terlemeyecek. Umursanmak için mi yapıyorum tüm bunları; hayır! Bilakis unutulmak için. Madem bana sorulmadan geldim dünyaya , bırakında bari kendi isteğimle veda edeyim. Yalnız yaşadım madem ,kalabalığa rağmen, o zaman yalnız ölmekte hakkım . Belki huzuru öbür tarafta bulacağım ya da öbür taraf hiç olmayacak ve ben bir rüzgar olacağım belki.

Çığlık olmayacak artık, yalnız benim ki oda özgür kalmak için olacak. Yıpranmayacaksın artık , sormayacaksın , izin almayacaksın , düşman olmayacaksın, düşman olmaycaksın, düşmanın olmayacak… Sil baştan yeni bir yaşam ya da yeni bir hiçlik. Devirmekten korkmayacaksın artık ya da devrilmekten. Sokağa çıkmaktan nefret etmeyeceksin, zarar görmeyeceksin , umursamayacaksın hiç kimseyi ve hiçbir şeyi. Sonsuzluk …

Pek faydam olmadı dünyaya belki, hep kızdım belki. Fakat hep canavarcaydı tavırlar, üstüme üstüme yüründü ve ben kendimi savundum aklım sıra. Kırmak istemediklerimi kırdım daha çok, kırmak istediklerime dokunamadım. İntikam alabilirdim belki ama vazgeçmiştim. Çare intikam değildi. Çaresizlikti öç almak.

Ve sevemedim O’ nu doya doya. . Birbirimize muhtaç geçti o kadar sene. Beni bana kırdıran bir kalbim vardı; dizginleyemediğim, laftan anlamaz, başına buyruk. Bir rüzgar esse bile zarar görebilecek kadar aciz bir yürek. Beni gitmeye zorlayan, burada durmama müsaade etmeyen bir kara delik.

Bana kimseyi anlatmayın artık, art niyetlileri. Benim amacım belli; tüm amaçlarımı öldürmek ve bir toz parçacığı olmak, bir dal olmak, buhar olmak belki ya da makas olmak.

Ne söylesem nafile artık . Hangi köşe bana ait? Hiçbiri .Bu dünya da bir evim, bir dostum , ya da bir dikili ağacım bile yok. Ve beni bekleyen bir ağaç bile yok.
Bu Makaleyi Derecelendir: