Makaleler

Okurlara ve Yazarlara Adanmıştır!

Anasayfa

Eğlence ve Yaşam

Gardenya

Yazar: admin | Tarih: 08.09.2008 | Gösterim: 72

12 Yaşımdan günümüze, bütün sene doğum günümde bana, kimin gönderdiği belli olmayan ak 1 gardenya gelirdi. Üzerinde ne 1 not ne de 1 kart olurdu. Çaresiz 1 biçimde çiçekçiyi aradığımda ise; ödemenin peşin yapıldığını söylerlerdi. 1 süre sonraları, çiçeği gönderenin kimliğini öğrenme çabalarımdan vazgeçtim.

Yumuşacık, pembe kâğıtlara sarılmış sihirli 1 görünüm sergileyen ak çiçeğin baş döndüren kokusunun ve güzelliğinin tadını çıkarmaya başladım. ama, hiçbir vakit da gönderenin kim olduğu üzerine düşler kurmaktan vazgeçmedim. En bahtiyar anlarım, kimliğini saklayan bu epey garip ve eşdeğer zamanda coşku verici harika insanin kim olduğunu düşünerek geçti.

Annem çoğunlukla benim bu hayallerime katkıda bulunurdu. Bana genellikle, bu kişinin iyilik yaptığım ve teşekkürünü bu şekilde dile getirecek biri olup olmadığını sorardı. O vakit, bisikletime binerken, ufak çocuklarıyla alışverişten eli kolu dolu bi şekilde evine gelen komşumuzu anımsardım. Çünkü, bütün vakit o komşumuzun aldıklarını arabasından eve taşımasına yardım eder veya çocukların yola fırlamalarını engellerdim. Çiçekleri gönderen, belki de caddenin karsısındaki evde oturan ihtiyar adamdı. Kışın buz tutan merdivenlerden inerken düşmemesi sebebiyle, posta kutusundaki mektuplarını posta kutusundan ben alır götürürdüm evine.

Annem, gardenya konusunda hep düş gücümü kullanmama yardım etmiştir. buna ilave olarak, yalnızca kendisinin değil, bütün dünyanın bizi sevdiğini hissetmemizi isterdi. Başıma gelen bütün sıkıntı ve acı da onun şefkat dolu sözleri ve desteği vardı.

Fakat annemin iyileştiremeyeceği yaralar da aldım. Babam 1 yürek Krizi geçirerek hayata veda etti. Duyduğum tasa 1 anda terk edilmişliğe, korkuya, güvensizliğe ve öfkeye dönüşmüştü. Ertesi gün mezuniyetim vardı fakat ben bunu çoktan unutmuştum. fakat annem unutmamıştı.

O acısında dahi benim epey severek aldığım fakat bana 1 2 beden büyük gelen elbiseyi vücuduma göre ayarlamıştı. Yaşadığı büyük acı dahi annemin duygularımı anlamasını engellememişti.

Çocuklarının birbirini nasıl hissettikleri bütün vakit onun için epey kritik olmuştu. Bize, çirkinliklerde dahi 1 güzellik bulmayı öğretmişti. Annem çocuklarının birbirini gardenya gibi görmelerini istemişti. Güzel, kuvvetli, çok güzel, sihirli ve belki de biraz gizemli 1 koku birlikte ile.

Annem, ben 22 yaşıma geldiğimde öldü ve ben annemin ölümünden on gün sonraları evlendim.

- Gardenyalar o yıldan sonraları gelmez oldu.

Muhterem duyulmuş

Bu Makaleyi Derecelendir: